Al sinds het vroege begin van het Internet zijn de meningen verdeeld over de gevolgen van Internetgebruik voor sociale relaties. Een omvangrijke eerste studie (onderdeel van de zgn.
Homenet studies van Kraut en collega’s) vond dat intensief gebruik van Internet samenhangt met meer eenzaamheid en minder communicatie binnen de familie. Latere studies wezen erop dat dit deels te maken had met de nieuwheid en de (minder sociale) aard van het Internet rond het midden van de jaren ’90. Ook nu is er nog steeds veel debat, zie recent bv. Sherry Turkle’s boek
Alone Together, of de
discussie naar aanleiding van de uitspraken van koningin Beatrix in haar kersttoespraak van 2009.
Een consistente bevinding in de academische literatuur over Internetgebruik is dat Internetgebruik kwalijke gevolgen heeft wanneer de gebruiker het eigen gebruik niet in de hand heeft en steeds meer tijd online doorbrengt dan hij/zij zelf wenselijk acht. Compulsief Internetgebruik wordt dat wel genoemd, o.a. door Gert-Jan Meerkerk in zijn dissertatie. Het gaat dan niet zozeer om hoeveel iemand het Internet gebruikt, maar vooral over de vraag of iemand het eigen Internetgebruik goed in de grip heeft. Uit het onderzoek van Meerkerk blijkt dat compulsief Internetgebruik vooral voorkomt bij het gebruik van Internet voor gaming, online erotica en sociale interactie. Bovendien hangt het samen met een laag welbevinden.
Deze maand heb ik samen met Catrin Finkenauer en Linda Muusses een onderzoek gepubliceerd in Human Communication Research over de samenhang van compulsief Internetgebruik met huwelijksgeluk. We begonnen het onderzoek met het idee dat we door de mogelijkheden van Internet veel beter dan voorheen in staat zijn om relaties te onderhouden met diegenen die zich niet in dezelfde ruimte bevinden, maar dat dit af zou kunnen doen aan de kwaliteit van de communicatie met degenen die wel in dezelfde Continue reading →
In de weekoogst aan wetenschappelijke artikelen over sociale media zat een stuk in het vooraanstaande medische tijdschrift 